samachara
www.samachara.com
ಜಮ್ಮು- ಕಾಶ್ಮೀರದಲ್ಲೇಕೆ ಪದೇ ಪದೇ ಸೇನಾ ನೆಲೆಗಳ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ?
ಸುದ್ದಿ ಸಾಗರ

ಜಮ್ಮು- ಕಾಶ್ಮೀರದಲ್ಲೇಕೆ ಪದೇ ಪದೇ ಸೇನಾ ನೆಲೆಗಳ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ?

ಭಾರತೀಯ

ಸೇನಾ ನೆಲೆಯ ಮೇಲೆ ಮಂಗಳವಾರ ಮುಂಜಾನೆ ಮತ್ತೊಂದು ದಾಳಿ ನಡೆದಿದೆ. ಜಮ್ಮು ಮತ್ತು ಕಾಶ್ಮೀರದ ನಾಗ್ರೋಟಾದಲ್ಲಿರುವ ಸೇನಾ ಘಟಕದ ಮೇಲೆ ನಡೆದ ಈ ದಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರು ಸೈನಿಕರು ಸಾವನ್ನಪ್ಪಿದ್ದಾರೆ; ಇಬ್ಬರು ಗಾಯಗೊಂಡಿದ್ದಾರೆ.  ಸದ್ಯ ಸೇನೆ ಮತ್ತು ಭಯೋತ್ಪಾದಕರ ಮಧ್ಯೆ ಗುಂಡಿನ ಚಕಮಕಿ ಮುಂದುವರಿದಿದೆ. ಸೇನಾ ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ 2-3 ಉಗ್ರರು ಅಡಗಿಕೊಂಡಿರಬಹುದು ಎಂದು ವರದಿಗಳು ಹೇಳುತ್ತಿದೆ.

2016ರಿಂದೀಚೆಗೆ ಸುರಕ್ಷತಾ ಪಡೆಗಳ ಮೇಲೆ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ 6ನೇ ಭಯೋತ್ಪಾದಕ ಕೃತ್ಯ ಇದಾಗಿದೆ.

ಸಂಘರ್ಷದ ನಾಡು ಜಮ್ಮು ಮತ್ತು ಕಾಶ್ಮೀರ:

ಭಾರತ ಮತ್ತು ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಯುದ್ಧ ಭೂಮಿ ಜಮ್ಮು ಮತ್ತು ಕಾಶ್ಮೀರ. 1947ರಲ್ಲಿ ಭಾರತ ಇಭ್ಭಾಗವಾದಾಗ ಬಳುವಳಿಯಾಗಿ ಬಂದಿದ್ದು ಈ ಕಾಶ್ಮೀರ ಸಂಘರ್ಷ. ಭಾರತ, ಕಾಶ್ಮೀರ ನಮ್ಮದು ಎಂದರೆ, ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ನಮ್ಮದು ಎನ್ನುತ್ತದೆ. ಈ ಒಂದು ತುಂಡು ಭೂಮಿಗಾಗಿ ಎರಡೂ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ಮೂರು ಬಾರಿ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಿವೆ. 1947, 1965 ಹಾಗೂ 1999ರ ಕಾರ್ಗಿಲ್ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಭಾರತ ಮತ್ತು ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ಮುಖಾಮುಖಿಯಾಗಿ ಸಮಾನ ನಷ್ಟ ಅನುಭವಿಸಿವೆ.

1965 ಯುದ್ಧದ ನಂತರ ಒಂದು ಹಂತಕ್ಕೆ ಮಿಲಿಟರಿ ಮುಖಾಮುಖಿ ನಿಂತುಹೋಗಿತ್ತು. ನಂತರ ಆರಂಭವಾಗಿದ್ದು ಗೆರಿಲ್ಲಾ ಮಾದರಿಯ ಪರೋಕ್ಷ ಯುದ್ಧ. ಅಲ್ಲಿವರೆಗೆ ನೇರವಾಗಿ ಮುಖಾಮುಖಿಯಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ಸೇನೆ ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಸರಿದು, ಜಿಹಾದಿ ಹೆಸರಿನ ಭಯೋತ್ಪಾದಕರನ್ನು ಸಾಕಲು ಆರಂಭಿಸಿತು. ಉಗ್ರ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳು ಗರಿಗೆದರಿದವು. ಪಾಕಿಸ್ತಾನದಿಂದ ಭಾರತಕ್ಕೆ ನುಸುಳಿ ಬರುವುದು ನಿರಂತರವಾಯಿತು. ಕಾಶ್ಮೀರದಲ್ಲಿ ಭಯೋತ್ಪಾದಕ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳು ಹೆಚ್ಚಾದವು. ಒಂದು ಹಂತದಲ್ಲಿ ಇದು ಜಮ್ಮು ಮತ್ತು ಕಾಶ್ಮೀರ ಪೊಲೀಸರ ಕೈ ಮೀರಿ ಬೆಳೆದು ಬಿಟ್ಟಿತು. ಆಗ 1990ರಲ್ಲಿ ಕಾಶ್ಮೀರದಲ್ಲಿ ಸೇನಾ ವಿಶೇಷಾಧಿಕಾರ ಕಾಯ್ದೆಯೊಂದಿಗೆ ಮಿಲಿಟರಿ ಕಾಲಿಟ್ಟಿತು. ಅದು ಇನ್ನೊಂದು ಕತೆ.

ಆದರೆ ಯಾವಾಗ ಕಾರ್ಗಿಲ್ ಯುದ್ಧ ನಡೆಯಿತೋ ಒಂದು ಹಂತಕ್ಕೆ ಈ ಎಲ್ಲಾ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಿಗೂ ಬ್ರೇಕ್ ಬಿದ್ದಿತ್ತು. ಜಿಹಾದಿಗಳು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಮರೆಯಾಗುತ್ತಾ ಬಂದಿದ್ದರು. ಇನ್ನೇನು 2010-2014ರ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಕಾಶ್ಮೀರ ಸಹಜ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಬಂತು ಎನ್ನುವ ದಿನಗಳು ಆರಂಭವಾಗಿದ್ದವು.

ಆದರೆ ಈ ನಂಬಿಕೆಗಳ ಬುಡವನ್ನು 2015 ಮತ್ತು 2016ನೇ ವರ್ಷಗಳು ಅಲ್ಲಾಡಿಸಿವೆ. 2015ರ ನಂತರ ಹಿಂಸಾ ಕೃತ್ಯಗಳು ಕಾಶ್ಮೀರದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದ್ದು, ಸೇನಾ ನೆಲೆಗಳ ಮೇಲಿನ ಅತಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ದಾಳಿಗಳಿಗೆ 2016 ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿದೆ.

ಸೈನಿಕರ ಪಾಲಿನ ನರಕ ‘2016’:

2007ರ ನಂತರ ಇದೇ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ 2016 ಕಾಶ್ಮೀರ ಸೈಲಿಕರ ಪಾಲಿಗೆ ನರಕವಾಗಿದೆ ಎನ್ನುತ್ತಿದೆ ‘ದಿ ಹಿಂದೂ’ ವರದಿ. ಅಂಕಿ ಅಂಶಗಳ ಪ್ರಕಾರ 2007 ನಂತರ ಅತೀ ಹೆಚ್ಚಿನ ಭಯೋತ್ಪಾದಕ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳು ಕಾಶ್ಮೀರದಲ್ಲಿ ನಡೆದಿದ್ದು 2016ರಲ್ಲಿ. ಈ ವರ್ಷ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಂಖ್ಯೆಯ ಭಯೋತ್ಪಾದಕರು ಗಡಿ ನುಸುಳಿ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ; ಇವರಿಗೆ ಎದುರಾಗಿ ಭಾರತೀಯ ಸೈನಿಕರು ಸಾವನ್ನಪ್ಪಿದ್ದಾರೆ ಮತ್ತು ಗಾಯಗೊಂಡಿದ್ದಾರೆ.

ಕೇಂದ್ರ ಸರಕಾರದ ಅಂಕಿಅಂಶಗಳ ಪ್ರಕಾರ, ಈ ಹಿಂದೆ 2007ರಲ್ಲಿ 336 ಸೈನಿಕರು ಗಾಯಗೊಂಡಿದ್ದರು. ಆದಾದ ನಂತರ ಇದೇ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 30, 2016ರವರೆಗೆ 63 ಸೈನಿಕರು ಕಾಶ್ಮೀರದಲ್ಲಿ ಸಾವನ್ನಪ್ಪಿದ್ದರೆ, 181 ಜನ ಗಾಯಗೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಇವರಲ್ಲಿ ಸೈನಿಕರು, ಪೊಲೀಸ್, ಅರೆಸೇನಾ ಪಡೆಗಳ ಸಿಬ್ಬಂದಿಗಳೂ ಸೇರಿದ್ದಾರೆ. ಇದೇ ರೀತಿ ಮುಂದುವರಿದಿದ್ದೇ ಆದಲ್ಲಿ ವರ್ಷ ಕಳೆಯುವ ದೊಡ್ಡ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಸೈನಿಕರು ಮತ್ತು ನಾಗರೀಕರು ಸಾವನ್ನಪ್ಪಬಹುದು ಎಂದು ಅಂದಾಜಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಜಮ್ಮು- ಕಾಶ್ಮೀರದಲ್ಲೇಕೆ ಪದೇ ಪದೇ ಸೇನಾ ನೆಲೆಗಳ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ?

ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ ಅಂತ್ಯಕ್ಕೆ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದಿಂದ 105 ಜನ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ಗಡಿ ದಾಟಿ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಗೃಹ ಇಲಾಖೆ ರಾಜ್ಯ ಸಚಿವ ಹನ್ಸರಾಜ್ ಅಹಿರ್ ಕಳೆದ ವಾರ ಲೋಕಸಭೆಯಲ್ಲಿ ನೀಡಿದ್ದಾರೆ. 2007ರಲ್ಲಿ ಇದೇ ರೀತಿ 311 ಜನರು ಅಕ್ರಮವಾಗಿ ಗಡಿ ದಾಟಿ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ. 2008ರಲ್ಲಿ ಈ ಸಂಖ್ಯೆ 57ಕ್ಕೆ ಕುಸಿದಿತ್ತು. 2015ರಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟು ಸುಮಾರು 33 ಜನರಷ್ಟೇ ಈ ರೀತಿ ನುಸುಳಿ ಬರಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಿತ್ತು ಎಂದು ನಂಬಲರ್ಹ ಮೂಲಗಳು ಮಾಹಿತಿ ನೀಡಿವೆ ಎಂದು 'ದಿ ಹಿಂದೂ' ವರದಿ ಹೇಳಿದೆ.

2016ರ ನಂತರ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದಿಂದ ನುಸುಳಿ ಬರುವವರು, ನೇರವಾಗಿ ಸೇನಾ ನೆಲೆಗಳನ್ನೇ ಗುರಿಯಾಗಿಸಿ ದಾಳಿ ನಡೆಸುತ್ತಿರುವುದು, ಏಕಾಏಕಿ ದಾಳಿಗಳ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಏರಿಕೆಯಾಗಿರುವುದು ಏಕಕಾಲಕ್ಕೆ ಹಲವು ಅನುಮಾನಗಳನ್ನೂ, ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಹುಟ್ಟುಹಾಕಿದೆ.

ಇನ್ನೊಂದು ಕಡೆ ಸಾವಿಗೀಡಾದ ಭಯೋತ್ಪಾದಕರ ಸಂಖ್ಯೆಯೂ ಈ ವರ್ಷ ಭಾರಿ ಏರಿಕೆಯಾಗಿದೆ. ಒಟ್ಟಾರೆ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 30ರ ಅಂತ್ಯಕ್ಕೆ ಒಟ್ಟು 119 ಭಯೋತ್ಪಾದಕರು ಕಾಶ್ಮೀರ ನೆಲದಲ್ಲಿ ಅಸುನೀಗಿದ್ದಾರೆ.

ಆದರೆ ವಿಶೇಷ ಎಂದರೆ ಭಯೋತ್ಪಾದಕ ಮತ್ತು ಹಿಂಸಾ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳು ಹೆಚ್ಚಾಗಿದ್ದರೂ ನಾಗರಿಕರು ಸಾವನ್ನಪ್ಪುವುದು ಕಡಿಮೆಯಾಗಿದೆ ಎಂದು ಅಂಕಿ ಅಂಶಗಳು ಹೇಳುತ್ತವೆ. “ಭಯೋತ್ಪಾದಕರು ಸೇನಾ ನೆಲೆಯನ್ನು ಮಾತ್ರ ಗುರಿಯಾಗಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ನಾಗರಿಕರನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ,” ಎಂದು ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ಭಾರತೀಯ ಸೇನೆ ಮತ್ತು ಕಾಶ್ಮೀರ ನಾಗರಿಕರು:

ಸೇನಾ ವಿಶೇಷಾಧಿಕಾರ ಕಾಯ್ದೆ (ಎಎಸ್ಎಸ್’ಪಿಎ) ಜಾರಿಯಲ್ಲಿರುವ ಕೆಲವೇ ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಜಮ್ಮು ಮತ್ತು ಕಾಶ್ಮೀರವೂ ಒಂದು. ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 1990ರಲ್ಲಿ ಜಮ್ಮು ಮತ್ತು ಕಾಶ್ಮೀರದಲ್ಲಿ ಈ ಕಾಯ್ದೆಯನ್ನು ಜಾರಿಗೆ ತರಲಾಯಿತು. ಸ್ಥಳೀಯವಾಗಿ ಗಲಭೆಗಳು ತುಂಬಾ ಹೆಚ್ಚಾದಾಗ, ಸ್ಥಳೀಯ ಆಡಳಿತ ಮತ್ತು ಪೊಲೀಸರು ಅಂತಹ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ನಿಭಾಯಿಸಲು ವಿಫಲವಾದಾಗ ಈ ಕಾಯ್ದೆಯನ್ಜು ಕೇಂದ್ರ ಸರಕಾರ ಜಾರಿಗೆ ತರಬಹುದಾಗಿದೆ.

ಈ ಕಾಯ್ದೆ ಜಾರಿಗೆ ಬಂದ ಪ್ರದಶದಲ್ಲಿ ಸೇನೆ ಕೆಲವು ವಿಶೇಷಾಧಿಕಾರಗಳನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ, ಅವುಗಳೆಂದರೆ,

  1. ಕಾನೂನು ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಯಾರೇ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಶಾಂತಿ ಕಾಪಾಡುವ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ನೀಡಿ ಗುಂಡು ಬೇಕಿದ್ದರೂ ಹಾರಿಸಬಹುದು. ಅಥವಾ ಯಾವುದೇ ನಿಯಂತ್ರಣ ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಕೈಗೊಳ್ಳಬಹುದು. ಅದು ಸಾವಿಗೆ ಕಾರಣವಾದರೂ ಪರವಾಗಿಲ್ಲ.
  2. ಯಾವುದೇ ಶಸಸ್ತ್ರ ಶಿಬಿರಗಳನ್ನು, ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ನಾಶ ಮಾಡಬಹುದು.
  3. ಯಾವುದೇ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಶಿಕ್ಷಾರ್ಹ ಅಪರಾಧಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದಲ್ಲಿ, ಅಥವಾ ಮಾಡಿದ್ದಾನೆ ಎಂಬ ಅನುಮಾನಗಳು ಬಂದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ವಾರಂಟ್ ನಿಡದೇಯೂ ಆತನನ್ನು ಬಂಧಿಸಬಹುದು.
  4. ಈ ರೀತಿಯ ಬಂಧನಗಳಿಗಾಗಿ ಯಾವುದೇ ಸ್ಥಳವನ್ನಾದರೂ ಪ್ರವೇಶಿಸಬಹುದು.
  5. ಅನುಮಾನಾಸ್ಪದ ವ್ಯಕ್ತಿ, ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಕೊಂಡೊಯ್ಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬ ಊಹೆಯಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ವಾಹನಗಳನ್ನು ತಡೆದು ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಪರಿಶೀಲನೆ ಮಾಡಬಹುದು.
  6. ಈ ಕಾಯ್ದೆಯಡಿಯಲ್ಲಿ ಬಂಧಿತನಾಗಿ ಕಸ್ಟಡಿಗೆ ತೆಗದುಕೊಳ್ಳುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಹತ್ತಿರದ ಪೊಲೀಸ್ ಠಾಣೆಗೆ ಆತ ಎಸಗಿದ ಅಪರಾಧಗಳ ವರದಿ ಸಮೇತ ಹಾಜರು ಪಡಿಸಬೇಕು.
  7. ಈ ಕಾನೂನಿನ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯ ನಿರ್ವಹಿಸಲು ಅಧಿಕಾರ ಇರುವ ಅಧಿಕಾರಿಯ ಮೇಲೆ ಯಾವುದೇ ತನಿಖೆ, ವಿಚಾರಣೆ ಅಥವಾ ಕಾನೂನು ಕ್ರಮ ಜರುಗಿಸುವಂತಿಲ್ಲ.

ಸೇನೆಗೆ ಇರುವ ಈ ವಿಶೇಷಾಧಿಕಾರಗಳನ್ನು ಹಿಂದಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಎಂದು ಕಾಶ್ಮೀರದ ಜನತೆ ನಿರಂತರ ಹೋರಾಟ ಮಾಡುತ್ತಲೇ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಯಾವುದೇ ಸರಕರಗಳು ಬಂದರೂ ಈ ಬೇಡಿಕೆಗೆ ಮಾತ್ರ ಸೊಪ್ಪು ಹಾಕುತ್ತಿಲ್ಲ.

ಸೇನೆಯ ವಿರುದ್ಧ ಕಾಶ್ಮೀರಿಗರ ಹೋರಾಟ; ಹೋರಾಟ ಹತ್ತಿಕ್ಕಲು ಮುನ್ನುಗುವ ಸೇನೆ; ಹೀಗೆ ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ಬಿಡಿಸಲಾರದ ಸಿಕ್ಕಿನಂತಾಗಿದೆ.


       ಕಾಶ್ಮೀರ ಸಂಘರ್ಷ (ಕೃಪೆ: ಅಲ್ ಜಝೀರಾ)
ಕಾಶ್ಮೀರ ಸಂಘರ್ಷ (ಕೃಪೆ: ಅಲ್ ಜಝೀರಾ)

ಒಂದೆಡೆ ಸಮಸ್ಯೆ ಹೀಗಿದ್ದರೆ, ಇಲ್ಲಿ ರಾಜಕೀಯ ಬೇಳೆ ಬೇಯಿಸುತ್ತಾರೆ; ಭಾರತದ ಮುಕುಟವನ್ನು ನಾವು ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಎಂಬ ವಾದಗಳಿವೆ. ಆದರೆ ಭಾವನಾತ್ಮಕತೆ ಮತ್ತು ರಾಜಕೀಯದಾಚೆಗೆ ಕಾಶ್ಮೀರ ಸಂಘರ್ಷಕ್ಕೆ ಒಂದು ಮುಖವಿದೆ. ಅದು ವೆಪನ್ ಮಾರ್ಕೆಟ್; ಅರ್ಥಾತ್ ಶಸಸ್ತ್ರ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ.

ಭಾರತ 2016ರಲ್ಲಿ ಸೇನೆಗಾಗಿಯೇ 3 ಲಕ್ಷದ 41 ಸಾವಿರ ಕೋಟಿ ರೂಪಾಯಿ ಎತ್ತಿಟ್ಟಿದೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಪಾಕಿಸ್ತಾನ 86 ಸಾವಿರ ಪಾಕಿಸ್ತಾನಿ ರೂಪಾಯಿಗಳನ್ನು ಸೇನೆಗೆ ಖರ್ಚು ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಇದರಲ್ಲಿ ಎರಡೂ ದೇಶಗಳ ಮಿಲಿಟರಿಯ ಹೆಚ್ಚಿನ ಹಣ ಖರ್ಚಾಗುವುದು ಕಾಶ್ಮೀರಕ್ಕೆ. ವಿಪರ್ಯಾಸವೆಂದರೆ ಎರಡೂ ದೇಶಗಳಿಗೆ ಮಿಲಿಟರಿ ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುವುದು ಅಮೆರಿಕಾ. ಎರಡೂ ದೇಶಗಳು ಈ ಶಸ್ತಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನೇ ಕಾಶ್ಮೀರಕ್ಕಾಗಿ ಬಳಸುತ್ತವೆ. ಒಂದರ್ಥದಲ್ಲಿ ಕಾಶ್ಮೀರ ಅಮೆರಿಕಾ ಸೇರಿದಂತೆ ಪಾಶ್ಚಿಮಾತ್ಯ ಮಿಲಿಟರಿ ಸರಕುಗಳ ಪ್ರಯೋಗ ಶಾಲೆಯಾಗಿದೆ.

ಒಂದು ಅಂದಾಜಿನ ಪ್ರಕಾರ ಭಾರತ ಸರಕಾರ ಕಾಶ್ಮೀರ ಬಜೆಟ್ಟಿನ 60 ಶೇಕಡಾ ಪೂರೈಸುತ್ತದೆ. ಮಾತ್ರವಲ್ಲ ಅತೀ ಸಣ್ಣ ರಾಜ್ಯವಾದರೂ ಬಜೆಟ್ಟಿನ ಶೇಕಡಾ 10 (ಸುಮಾರು 2 ಲಕ್ಷ ಕೋಟಿ) ಹಣವನ್ನು ಕಾಶ್ಮೀರವೊಂದಕ್ಕೆ ವ್ಯಯಿಸುತ್ತದೆ. ಇದು ಭಾರತದ ಮುಕುಟ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ನಾವು ಸುರಿಯುತ್ತಿರುವ ಹಣ.

ಇಂತಹ ಮಾಹಿತಿಗಳ ಆಚೆಗೂ ಕಾಶ್ಮೀರ ಪ್ರಕ್ಷುಬ್ಧವಾಗಿದೆ. ಇಲ್ಲೀಗ ಸೈನಿಕ ನೆತ್ತರು ಹರಿಯುತ್ತಿದೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಬೇಕಿರುವ ರಾಜಕೀಯ ಪರಿಹಾರವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಯಾವ ರಾಜೀಕೀಯ ಪಕ್ಷಗಳಿಗೂ ಇಚ್ಚೆ ಇದ್ದಂತಿಲ್ಲ. ಅಲ್ಲಿ ಸೈನಿಕರ, ನಾಗರೀಕರ ನೆತ್ತರು ಹರಿದಷ್ಟೂ ಲಾಭ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವವರು ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರ ಪೂರೈಕೆದಾರರು ಮತ್ತು ರಾಜಕೀಯ ಬೇಳೆಯನ್ನು ಬೇಯಿಸುತ್ತಿರುವವರು. ಇದಕ್ಕೊಂದು ಶಾಶ್ವತ ಪರಿಹಾರ ಸಿಗದೇ ಹೋದರೆ, ನಾವು ಮುಂದಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿ ದಿನದ ಲೆಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಸೇನಾ ನೆಲೆಯ ಮೇಲಿನ ದಾಳಿ ಸುದ್ದಿಗಳನ್ನು ಓದುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತೇವೆ ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಅನುಮಾನವಿಲ್ಲ.