‘ಪ್ರವಾಹ ಫಾಲೋಅಪ್’: ಹಮ್ಮಿಯಾಲದ ‘ವಿಶೇಷ ಚೇತನ’ ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ನೆರವು ಬೇಕಾಗಿದೆ...
GROUND REPORT

‘ಪ್ರವಾಹ ಫಾಲೋಅಪ್’: ಹಮ್ಮಿಯಾಲದ ‘ವಿಶೇಷ ಚೇತನ’ ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ನೆರವು ಬೇಕಾಗಿದೆ...

ಹುಡುಕಿದರೆ ಇಂತಹ ಹತ್ತಾರು ನೋವಿನ ಕಥೆಗಳು ಕೊಡಗು ಸಂತ್ರಸ್ಥರ ಒಡಲಲ್ಲಿವೆ. ಸರ್ಕಾರ ಅಲ್ಪ ಪರಿಹಾರ ನೀಡಿ ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಸರಿಪಡಿಸುತ್ತೇನೆ ಎಂದರೆ ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ. 

ಭೀಕರ ಪ್ರವಾಹಕ್ಕೆ ನಲುಗಿದ ಕೊಡಗಿನ ಜನರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರದು ಒಂದೊಂದು ಕಥೆ. ಅದರಲ್ಲೊಂದು ಬೀದಿಗೆ ಬಿದ್ದಿರುವ ವಿಶೇಷ ಚೇತನ ಕುಟುಂಬದ ಸ್ಟೋರಿ ಇದು.

ಮಡಿಕೇರಿ ಸಮೀಪದ ಹಮ್ಮಿಯಾಲ ಗ್ರಾಮದ ಚೆಂಗಪ್ಪ (78) ವಿಶೇಷ ಚೇತನರಾಗಿದ್ದು ಇವರ ಪತ್ನಿ ಮುತ್ತಮ್ಮ (77) ಕೂಡ ಪಾರ್ಶ್ವವಾಯು ಪೀಡಿತೆ. ಸಾಲದ್ದಕ್ಕೆ ಈ ಕುಟುಂಬದ ಎರಡು ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳೂ ವಿಶೇಷ ಚೇತನರಾಗಿದ್ದು, ಅವರ ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯವೂ ಹುಟ್ಟಿನಿಂದಲೇ ಸರಿ ಇಲ್ಲ. ಈ ಎಲ್ಲಾ ಸಂಕಷ್ಟಗಳ ಮಧ್ಯೆಯೂ ಈ ಕುಟುಂಬ ಎರಡು ಎಕರೆ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಗೋ ಒಂದಷ್ಟು ಕೃಷಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಜೀವನ ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿತ್ತು.

ಬಡತನದಲ್ಲೇ ಜೀವನ ನಿರ್ವಹಿಸುತಿದ್ದ ಈ ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಆಗಸ್ಟ್‌ 17ರಂದು ಕೊಡಗಿನಲ್ಲಿ ಸುರಿದ ಭೀಕರ ಮಳೆ ಬರಸಿಡಿಲಿನಂತೆ ಬಂದೆರಗಿತು. “ಅವತ್ತು ಬೆಳಗ್ಗಿನಿಂದಲೇ ಜೋರಾಗಿ ಮಳೆ ಸುರಿಯುತಿತ್ತು. ಮಧ್ಯಾಹ್ನ 3 ಘಂಟೆ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಅಕ್ಕ ಪಕ್ಕದ ಮನೆಯವರು ಮನೆ ಖಾಲಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಕೈಗೆ ಸಿಕ್ಕ ಸಾಮಾನು-ಸರಂಜಾಮುಗಳನ್ನು ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಹೊರಟರು. ಕೂಡಲೇ ನಾವೂ ಊರು ಬಿಡಲು ಸಿದ್ಧವಾದೆವು. ವಯಸ್ಸಾದ ಪಾರ್ಶ್ವವಾಯು ಪೀಡಿತ ಪತ್ನಿ, ಜತೆಗೆ ಮಕ್ಕಳಾದ ತಾರಾ (31) ಮತ್ತು ಶೈಲ (33) ರನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಮಳೆಯಲ್ಲೇ ಹೊರಟೆವು,” ಎಂದು ನಡೆದಿದ್ದನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡರು ಚೆಂಗಪ್ಪ.

ಸಮೀಪದ ಸಂಬಂಧಿಗಳ ಮನೆಯೂ 2 ಕಿಲೋಮೀಟರ್‌ ದೂರದಲ್ಲಿತ್ತು. “ಇಬ್ಬರು ಮಕ್ಕಳು ಹುಟ್ಟಿನಿಂದಲೇ ವಿಶೇಷ ಚೇತನರು ಜತೆಗೆ ಬುದ್ಧಿ ಮಾಂದ್ಯರು ಬೇರೆ. ಇವರ ಕಾಲುಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ವಾಧೀನವಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲ ಕಡೆಗೂ ತೆವಳಿಕೊಂಡೇ ಹೋಗಬೇಕಾದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಇವರದು. ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಗೆ ಹೋಗಬೇಕಾದರೆ ಇವರನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡೇ ಹೋಗಿ ವಾಹನದಲ್ಲಿ ಕೂರಿಸಬೇಕು,” ಎಂದು ತಮ್ಮ ಮುಂದಿದ್ದ ಸವಾಲುಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸಿದರು ಪತ್ನಿ ಮುತ್ತಮ್ಮ.

ಹಾಗಂಥ ಮನೆ ಪಕ್ಕ ವಾಹನ ಬರಲು ರಸ್ತೆ ಕುಸಿದು ಹೋಗಿತ್ತು. “ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಟು ಸಮೀಪದ ಇನ್ನೊಂದು ಮನೆಯವರು ಖಾಲಿ ಮಾಡಿ ಹೋಗಿದ್ದ ಕೊಟ್ಟಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಆಗಸ್ಟ್‌ 17ರ ರಾತ್ರಿ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದೆವು. ಒಂದು ದಿನವಿಡೀ ಯಾರಿಗೂ ಊಟವಿಲ್ಲ. ನಂತರ ಮರು ದಿನ ಸ್ಥಳೀಯ ಯುವಕರು ಡೋಲಿ ಮಾಡಿ, ವಾಹನ ಸಂಪರ್ಕವಿದ್ದ ಎರಡು ಕಿಲೋ ಮೀಟರ್‌ ದೂರದ ಪ್ರದೇಶಕ್ಕೆ ನಮ್ಮನ್ನು ತಲುಪಿಸಿದರು. ನಂತರ ಪರಿಹಾರ ಕೇಂದ್ರ ಸೇರಿಕೊಂಡೆವು,” ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ ಅವರು. ಅಲ್ಲಿಂದ ಸಮೀಪದಲ್ಲೇ ಇದ್ದ ಸಂಬಂಧಿಕರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದುಕೊಂಡರು.

ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ತಾರಾಳಿಗೆ ಮಳೆಯಲ್ಲಿ ನೆನೆದು ಜ್ವರ, ವಾಂತಿ ಬೇಧಿ ಆರಂಭವಾಗಿತ್ತು. ಸೋಮವಾರಪೇಟೆಯ ಸರ್ಕಾರಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ದಾಖಲಿಸಿ ಒಂದು ವಾರ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಕೊಡಿಸಿದ ನಂತರ ಚೇತರಿಸಿಕೊಂಡಳು. ಅವಳು ಬದುಕುಳಿಯುವುದೇ ಸಂದೇಹವಿತ್ತು. ದೇವರ ದಯೆ ಬದುಕಿದ್ದಾಳೆ ಎಂದು ಕಣ್ಣೊರೆಸಿಕೊಂಡರು ಮುತ್ತಮ್ಮ.

ಹೀಗೆ ಮನೆ ಬಿಟ್ಟು ಬಂದ ಮರು ದಿನವೇ ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಮತ್ತೊಂದು ಆಘಾತ ಎದುರಾಗಿತ್ತು. ಆಗಸ್ಟ್ 18 ರಂದು ಮನೆ ಸಮೀಪದ ಗುಡ್ಡ ಕುಸಿದು ಇದ್ದ ಎರಡು ಎಕರೆ ತೋಟವೂ ನಾಶವಾಯಿತು. ಇದರಿಂದ ಈಗ ಬದುಕಲು ಏನು ಮಾಡುವುದು ಎಂದು ಕುಟುಂಬದವರು ತಲೆ ಮೇಲೆ ಕೈ ಹೊತ್ತು ಕುಳಿತಿದ್ದಾರೆ.

ಈಗ ಸಂಬಂಧಿಕರ ಮನೆಯಿಂದ ಸೋಮವಾರಪೇಟೆ ಸಮೀಪದ ಗುಂಜಿಗನೂರಿನಲ್ಲಿರುವ ಮಗಳ ಮನೆಗೆ ಬಂದು ಸೇರಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. “ಇಲ್ಲಿ ಮಗಳ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ದಿನ ಅಂತ ಇರುವುದು. ಇಬ್ಬರು ವಿಶೇಷ ಚೇತನ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಯಾರಾದರೂ ಸಂಘ, ಸಂಸ್ಥೆಯವರು ಮುಂದೆ ಬಂದರೆ ಅವರ ಜತೆ ಕಳಿಸುತ್ತೇವೆ. ಕಷ್ಟವೋ ಸುಖವೋ ನಾಲ್ಕು ಜನ ಇಷ್ಟು ವರ್ಷ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಇದ್ದೆವು. ಈಗ ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿ ಬೇರೆ ಬೇರೆಯಾಗಬೇಕಿದೆ,” ಎಂದು ಕಣ್ಣೀರಾದರು ವೃದ್ಧ ದಂಪತಿ. ಜತೆಗೆ ಬೇರೆ ಬೇರೆಯಾದರೆ ತಮ್ಮನ್ನು ಆರೈಕೆ ಮಾಡುವವರು ಯಾರು ಎಂಬ ಚಿಂತೆಯೂ ದಂಪತಿಗಳನ್ನು ಕಾಡುತ್ತಿದೆ. ಹೀಗೊಂದು ಸಂಕಟದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗೆ ಈ ವಿಶೇಷ ಚೇತನ ಕುಟುಂಬ ಬಂದು ನಿಂತಿದೆ.

ಹುಡುಕಿದರೆ ಇಂತಹ ಹತ್ತಾರು ನೋವಿನ ಕಥೆಗಳು ಸಂತ್ರಸ್ಥರ ಒಡಲಲ್ಲಿವೆ. ಸರ್ಕಾರ ಅಲ್ಪ ಪರಿಹಾರ ನೀಡಿ ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಸರಿಪಡಿಸುತ್ತೇನೆ ಎಂದರೆ ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ. ಇದಕ್ಕಾಗಿ ಸಮಗ್ರ ಯೋಜನೆಯೊಂದನ್ನು ಸರಕಾರ ಜಾರಿಗೆ ತರಬೇಕಿದೆ. ಸರಕಾರ ಉರುಳಿಸುವ ಉಳಿಸುವ ಕಸರತ್ತಿನಲ್ಲಿರುವ ಆಡಳಿತ ಮತ್ತು ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷಗಳು ಈ ಬಗ್ಗೆ ಆಲೋಚಿಸುತ್ತವೆಯೋ? ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ನಿರೀಕ್ಷಿಸುವುದು ಕಷ್ಟ.

ಸಂಪರ್ಕ ಸಂಖ್ಯೆ: 9585943789